Dinges
2003: ' Yvonne, prinses van Bourgondië'
De Arnhemse jongerentheatergroep 'Dinges' brengt traditiegetrouw in juni haar voorstelling in het Parktheater. Zo ook dit jaar. Zij durven het aan het moeilijke stuk 'Yvonne, prinses van Bourgondië' van de Poolse schrijver Witold Gombrowicz voor het voetlicht te brengen.
Deze productie staat zoals altijd onder leiding van Adriana Jens.
Het stuk is een hilarische komedie, waarin kroonprins Philip Yvonne ten huwelijk vraagt, uit verzet tegen zijn ouderlijk milieu: Yvonne is in de ogen van het hof weerzinwekkend.
Uit angst voor een schandaal besluit men de verloving te accepteren en te wachten tot deze bevlieging weer overgaat.
In de tussentijd heeft de aanwezigheid van Yvonne echter desastreuze gevolgen voor alle personages en de onderlinge verhoudingen. Het hof raakt buiten zichzelf.
Wat nu?
regie: Adriana Jens
spel: Michelle Canestrelli , Lisette van Zaalen , Jasmijn Langbroek , Suzanne de Boer , Cézanne Monteiro , Regina Gabdulkhalova, Nora Iburg , Marloes Willemsen , Jolein Schaap
licht: Hugo Hendrickx
geluid: Lucas Monteiro
decor: Jan van de Hatert
Parktheater: 7,8 en 15 juni 2003
de Gelderlander. zaterdag 7 juni 2003
Dinges leeft zich uit in hilarische komedie
Daar zijn ze weer: de meiden van jongerentheatergroep Dinges uit Arnhem. Na het drama van vorig jaar brengen ze nu een hilarische komedie. ,,Ze pakken echt uit dit keer", aldus de regisseur.
Door MARTIN HERMENS
ARNHEM . Zelfs de meest verlegen toneelspeler van Dinges staat in Yvonne, prinses van Bourgondië een flink partijtje uit te pakken. ,,Ze hebben me op alle fronten verrast" zegt regisseur Adriana Jens. ,,Daardoor ben ik meer van ze gaan houden."
Vier jaar geleden ging Jens aan de slag met een clubje van acht amateurtoneelspelers (ze zijn inmiddels vijftien tot achttien jaar). Voor elke productie die ze maakten, werd de focus gericht op twee nieuwe technieken van het theater maken. De groep heeft inmiddels een naam opgebouwd in het landelijke circuit van amateurtoneel met de verrassende voorstellingen die ze maakt. Dit jaar koos Dinges voor de komedie Yvonne, prinses van Bourgondië van de auteur Witold Gombrowicz. Het verhaal gaat over kroonprins Philips die Yvonne, een meisje van eenvoudige komaf, ten huwelijk vraagt. De prins verzet zich op die manier tegen het ouderlijk milieu. Een schandaal dreigt en het hof komt in actie. Chaos en hilariteit is het niet te ontlopen gevolg.
,,Ik had de groep acht mogelijke toneelstukken voorgelegd. De meiden kozen voor het stuk van Gombrowicz omdat ze in een deuk lagen toen ze het voor de eerste keer lazen", vertelt Jens. ,,Ze kregen er meteen beelden bij over wie welke rol kon spelen. Als mensen zo enthousiast zijn over een toneelstuk, dan moet je er wel mee aan de slag.
,,Het was wel een gok, want het is een groot tekststuk. En veel meiden zaten in hun examenjaar. Maar de thematiek van het stuk is geweldig. Gombrowicz schrijft verhalen over zaken die heel dichtbij de jongeren liggen. Hij haakt in op thema's waar jongeren mee worstelen en vraagt zich af hoe ze daar uitkomen." In het verhaal van Yvonne gaat het over het losmaken van je ouderlijke milieu en de problemen die daarbij om de hoek komen kijken. ,,Het stuk houdt een spiegel voor. De spelers moeten daardoor een standpunt innemen." Het gaat dit jaar hij Dinges vooral om de lol, om de humor. ,,Daarmee blijken ze fantastisch uit de voeten te kunnen. Zo goed zelfs, dat ik ze soms moest afremmen", vertelt Jens. ,,Ze hebben gezocht naar een eigen vormgeving van het absurdisme. Dat resulteert in een aanstekelijke gekte." Om meer gevoel voor timing te krijgen - uitermate belangrijk bij een komedie - volgden de spelers een workshop clownerie. Daarnaast gaf een vormgeefster ze les in hoe je een toneelstuk in decors en kostuums kunt vertalen. ,,De. kleding is zelf gemaakt. De een kan beter naaien dan de ander, maar dat is niet erg. De resultaten passen bij het absurdisme. ,,Het moeilijkste is en blijft dat ze het lachen moeten inhouden tijdens hun spel", zegt Jens. ,,Deze voorstelling wordt echt een feestje; er zit een moment in waarop het publiek ongetwijfeld zit te brullen van het lachen." Hoewel de spelers van Dinges dit keer een grote inbreng hadden, blijft de hand van regisseur Jens herkenbaar. ,,Ik werk graag vrij sober en met eenvoudige zettingen", legt ze uit. ,,Een decor vind ik niet zo belangrijk; de spelers moeten het doen.
,,Toch was het prachtig om eens op een andere manier met deze groep te werken. Dat bracht onvermoede talenten in mensen naar boven. En dat was ook voor mij een geweldige ervaring." De grote vraag is hoe het na dit jaar verder moet met Dinges. ,,Een aantal meiden gaat studeren. Het is nog onduidelijk of ze tijd voor Dinges overhouden. Misschien komen er nieuwe jongeren bij. En anders gaan we een kleine productie maken", noemt Jens als mogelijkheden.
de Gelderlander . dinsdag 10 juni 2003
THEATER DINGES
Koninklijke soap met allure
Door MIEKE HENDRIKSE
Yvonne is een vrouw van weinig woorden. Ze staart wat voor zich uit en zegt niets.
Als kroonprins Philip haar ziet wordt hij nieuwsgierig naar dit simpele, niet al te knappe schepsel. Hij ziet haar als een 'hindernis die hij wel even zal overwinnen'.
Het hof kijkt lijdzaam toe want dit is natuurlijk niet de bedoeling. Maar Pbilip zet door: ,,Ze maakt me zo razend, dat ik met haar ga trouwen", roept hij. Met alle gevolgen van dien, want binnen no time staat het hele hof op z'n kop. Jongerentheatergroep Dinges nam een stuk van Witold Gombrowicz (1904-1969) onder handen. De negen jonge actrices spelen in totaal dertien rollen, waaronder ook een aantal mannenrollen. Dit laatste kan nog wel eens 'gevaarlijk' zijn., wat betreft de geloofwaardigheid. Bij Yvonne is dat niet het geval. Het stuk is grotesk opgezet. Om te beginnen is de kleding opvallend. Roze hoepeljurken, glimmende pakjes met tierelantijntjes en grappige kroontjes. Alles te vergelijken met een mierzoete suikerspin. En dan het spel: de koning is een heethoofd en schreeuwt nogal snel. De koningin komt over als licht gestoord. De kamerheer knort, als hij lacht. Kortom: rollen worden typematig neergezet. Maar dit typematige spel is tot in de puntjes uitgewerkt. Ook als de speelsters geen tekst hebben, blijven zij strak in hun rol. Die teksten komen er vloeiend uit. In een hoog tempo knallen de speelsters hun zinnen er door heen. De daarbij behorende emoties worden voor de volle honderd procent uitgespeeld. Hierdoor is het geheel niet alleen geloofwaardig, maar ook humoristisch. Voor het decor heeft men gekozen voor eenvoud. Slechts een aantal blokken sieren het toneel. Een prima keuze, want op deze manier gaat de aandacht automatisch naar het spel. Het enige minpuntje van de voorstelling is, dat niet alles helemaal duidelijk is. Wat er precies gebeurd bijvoorbeeld of wat bepaalde intenties zijn. Dit is niet iets wat het publiek gruwelijk stoort. Integendeel. Dinges weet het publiek de hele voorstelling te boeien met snelle grappen en een mooie spanningsboog. De gebeurtenissen die zich op het hof afspelen lijken op die van een soap. In uitvoering kunnen tv producenten nog leren van deze jongeren want dit is dus wel leuk. Grotesk spelen lijkt misschien makkelijk, in uitvoering is het een zware opgave. Alle negen speelsters laten zien dat zij de kunst van timing, speldurf en overtuiging perfect onder de koninklijke knieën hebben.
|
