Droom
2004: 'Omtrent de stilte'
Menselijke figuren op zoek naar vervulling komen in dit café terecht. Omdat zij zich vervelen en hier zonder wenken worden bediend. Jij ook hier wat leuk wil je iets drinken kom je hier wel vaker? Ne dit is de eerste keer. Goh wat gezellig zeg hoe gaat 't met je gaat het goed hoe gaat het met je? Goed het gaat goed.
regie: Jochem de Rooi
spel: Peter Faber , Marieke Karssen, Rachel de Kler , Simone Kol, Froukje Landman, Jolanda Maalderink. Marijke Ontskul, Abeke Schreur en Judith Wassing vormgeving: Femke van Neerven
locatie: Voormalige Cobercofabriek Arnhem 14, 15, 16 mei 2004
De Gelderlander 15 mei 2004
THEATER OMTRENT DE STILTE
Een droom van een afscheid met veel zorg voor beeld
Door SUZANNE HOENDERDAAL
De Droom is uitgedroomd. Zoiets is altijd treurig, maar het stemt nog treuriger als je ziet met wat voor 'n dijk van een uitsmijter de groep afscheid neemt.
Vijftien jaar geleden werd de Arnhemse toneelgroep Damesdroom opgericht. Later werd dat Damesdroom en Heren ook. De laatste tijd heette de groep domweg Droom. Na Omtrent de Stilte valt het doek. Na het zien van Omtrent de Stilte zou je wensen dat deze negen dames en die ene heer nog jaren op deze manier door gaan.
Er is een stuk gekozen dat niet alleen tien spelers onderdak biedt, maar dat kennelijk ook in allerlei ruimtes gespeeld kan worden. In de Melksalon, bijvoorbeeld. In één van de betegelde fabriekshallen die van zichzelf niet 'gezellig' zijn, en moeilijk te bespelen vanwege de galmende akoestiek. Maar die aan de andere kant ook weer zo leeg, ruim en 'niets' zijn, dat daardoor de fantasie geprikkeld wordt. Omtrent de Stilte is geen verhaal, maar een serie losse scènes over het leed in de wereld. Iedere vrouw en man geeft daar zo haar of zijn visie op. In monoloogjes of dialoogjes. Ze zijn eender gekleed. Een wit soort collectief dat voor prachtige beelden zorgt. De regie is strak en gericht op balans en ritme.
Overigens blijkt de akoestiek over het algemeen geen belemmering te zijn voor de verstaanbaarheid van de teksten, maar zij werkt fantastisch als de groep lacht, zingt of schreeuwt. Er wordt gestileerd bewogen als in een choreografie. Soms staan de spelers in een rij, hetzij op het voorplan, hetzij tegen de achterwand of - grappig effect- daar weer achter tegen een ruit gedrukt. Ze zitten, rennen, lopen. Ze veroorzaken harmonie en chaos, plezier en ernst. Want er komt van alles voorbij. Carrière maken, vervuiling, anarchie, godsdienst, de kleine wereld en de grote. Er zit humor in de teksten en humor in de regie. Stilte wordt bepleit en als het dan lang stil is geweest zegt iemand zoiets als: heb je het gehoord? Een prachtig einde. Zowel van het stuk als van de groep.
|
