Groepen

2004: 'omtrent de stilte'

Menselijke figuren op zoek naar vervulling komen in dit café terecht. Omdat zij zich vervelen en hier zonder wenken worden bediend. Jij ook hier wat leuk wil je iets drinken kom je hier wel vaker?

lees meer...

2003: 'Super'

Deze voorstelling is geheel ontstaan vanuit improvisaties en heeft één hoofdpersoon: De personeelskantine van een supermarkt. Een ruimte die aantrekt en afstoot, waar je moet zijn om er weg te willen, waar je weg moet om er te willen blijven...

lees meer...

2002: 'Yvonne'

Kroonprins Philip wil zich verloven met een meisje uit het volk. Maar haar zwijgende aanwezigheid veroorzaakt onrust in het paleis. Men ziet in haar een weerspiegeling van eigen onvolmaaktheid. Beestachtigheid en domheid nemen toe. Ingrijpen is noodzakelijk.

regie: Jochem de Rooi
spel: Duve van Boggelen, Anja Greep, Rachel de Kler, Froukje Landman, Jolanda Maalderink, Anthony Migchels en Abeke Schreur, Judith Wassing

2001: 'Kom terug Jimmy Dean, kom terug'

Twintig jaar na de dood van James Dean komt zijn fanclub weer bij elkaar. Niemand lijkt veranderd. De komst van een vreemdeling verstoort echter de illusie. Het door de verfilming van Robert Altman bekend geworden verhaal speelt zich af in een desolaat dorpje in het zuiden van Texas. Vijf vrouwen die die opgroeien in het benauwende conservatieve klimaat van de jaren vijftig halen twintig jaar later herinneringen op. Wat is er werkelijk gebeurd?

regie: Jochem de Rooi
spel: Tirza van Dongen, Anja Greep, Rachel de Kler, Jolanda Maalderink, Tjitske Parma, Abeke Schreur
vormgeving: Femke van Neerven

1999: 'De maan en de muizenkoning'

Annetje Lie is door haar vader naar Oma gebracht, zonder dat ze weet wanneer ze wordt opgehaald. Waar haar moeder is weet ze ook niet. Ze voelt zich in de steek gelaten, wordt ziek en krijgt koorts. Dan komt de Maan en die neemt haar mee overal heen, op zoek naar haar moeder. Op deze vreemde reis wordt ze geholpen door de Muizenkoning. Annetje Lie laat zich door niets of niemand tegenhouden; ze moét Mamma vinden.

regie: Jochem de Rooi
spel: Tirza van Dongen, Ria Esselink, Anja Greep, Rachel de Kler, Jantien Oonk, vormgeving Femke van Neerven

1998: 'Eten'

Drie zussen herdenken de sterfdag van Moeder. Dit jaarlijkse ritueel leidt tot ontboezemingen en confrontaties. Beatrijs, Anna en Jo zitten met het verleden in hun maag en hebben nog heel wat op hun lever. Wordt de maaltijd gedeeld of vergaat ze de lust tot -?

regie: Jochem de Rooi
spel: Ria Esselink, Wienke Hoeben en Rachel de Kler.

Na 'Eten' is er nog een toetje: 'Wat de toekomst brengen moge' Een optreden van twintig minuten over het religieuze verleden van de speelsters Rita Oldenhove en Willeke van Laar en regisseuse Nelleke Verweij.

1997: 'Onderdak'

Zeven daklozen vinden iedere avond onderdak. Hun eigen plek moesten ze verlaten. Ze namen mee wat ze konden dragen. Maar hun verhalen willen ze kwijt...

lees meer...

1996: 'Los zand'

Stel: U bent met familie en genodigden bij elkaar voor een huldiging. Het feestvarken laat op zich wachten. Hoe in zo'n geval de tijd door te komen en bovenal: hoe houdt u het gezellig?

lees meer ...

1995: 'De kleine zeemeermin'

Er was een onderwater klimaat geschapen met doorzichtige vissen, terwijl de beroemde Kleine Zeemeermin van Andersen met haar zusters, haar grootmoeder, de heks en later de prins en alle andere 'landrotten' op barkrukken op de voorgrond zaten.

lees meer...

1994: 'In staat van verlangen'

Geen informatie

1993: 'Serenade'

Er was een huis. Het is er nog. Het huis mijns vaders. Er zijn veel kamers in het huis mijns vaders. En alle kamers ruiken naar paardenvlees.

tekst: Hugo Claus
regie: Nelleke Verweij
spel: Pauline Blanken, Ria Esselink, Willeke van Laar, Berna Lohman, Rita Oldenhave, Edwim Peters, Jochem de Rooi, José Stuyt en Martin van Wifferen
vormgeving: Ellis Elmendorp

1992: 'Dag Bad'

'Ik luister vaak naar dat verhaal, een verhaal van mensen, zo'n verhaal dat ooit vergeten zal zijn, hooguit als een vaag gerucht zal voortleven. Bij mensen, die zich de mensen van het verhaal herinneren, zoals mensen elkaar herinneren, zoals herinneringen zijn.'
Twee vrouwen begeerden dezelfde man. Zij daagden hem uit tot een onbezonnen daad: Hij sprong van de duikplank, eigenlijk tegen zijn zin (morele pressie). Deze sprong, die als grap bedoeld was, had een noodlottig einde.

tekst: Thomas Verbogt
regie: Nelleke Verweij
spel: Pauline Blanken, Ria Esselink, Willeke van Laar, Berna Lohman, Rita Oldenhave, Edwim Peters, Jochem de Rooi, Evelien van Straaten, José Stuyt en Martin van Wifferen,
verteller: Thomas Verbogt

1991: 'De Spaanse Hoer'

De Arnhemse toneeltheatergroep Damesdroom, die tot vorig jaar nog uit louter dames bestond, is ondertussen uitgebreid met drie heren en bestaat nu uit tien spelers.
De groep, onder leiding van een professionele regisseuse en vormgeefster is toe aan de derde produktie 'De Spaanse Hoer'. Tussen doornen is een roos geboren, het is mijn lief. Liefde doet de knopen open. Geld doet stenen breken en rivieren verdrogen.

tekst: Hugo Claus
regie: Nelleke Verweij
spel: Pauline Blanken, Ria Esselink, Willeke van Laar, Berna Lohman, Rita Oldenhave, Edwim Peters, Jochem de Rooi, Evelien van Straaten, José Stuyt en Martin van Wifferen
decor/kostuums: Ria Lub

1990: 'Het Huis van Bernarda Alba'

De traditie ging voorbij, golven beenderen zaaiend, van lijken en dolken (Pablo Nerunda)
'Ik ben nog niet oud, ik heb kettingen voor jullie alle vijf.' 'Vrouwen zonder man dat is al, in die dingen telt verwantschap niet meer mee.' 'Jullie zijn korreltjes graan. Ach nee, geen korreltjes graan: kouwe tongeloze kikkers!''Gelukzalig, duizendmaal gelukzalig zij die hem heeft gehad.'Ik vind het zo prachtig om iets helemaal verlicht te zien wegschieten als het jarenlang stil en stil heeft gestaan.'

lees meer ...

1988: 'Maria Stuart'

We zien in het stuk Maria Stuart, koningin van Schotland, die gevangen wordt gehouden door Elizabeth, koningin van Engeland. We worden geconfronteerd met delen uit hun turbulente leven. De sporen verschillen: De Maria die wij in gevangenschap zien is een lichamelijk aftakelende vrouw, een schaduw van de dynamische vorstin die ze ooit was, hartstochtelijk levend. Elizabeth is een sterke vorstin die om haar macht te kunnen handhaven zich probeert te verbergen achter gevoelloosheid. Kennedy en Nanny zijn hun gezelschapsdames, afwachtende, dienende en zorgende vrouwen. Hoewel de koninginnen elkaar nooit echt ontmoeten beheersen ze elkaars leven. Het stuk eindigt met de onthoofding van Maria. Elizabeth heeft het doodsvonnis ondertekend. Maria overleeft door haar dood en Elizabeth doodt met dit vonnis voorgoed de vrouw in zichzelf.

tekst: Dacia Maraini
regie: Nelleke Verweij
spel: Ria Esselink, Willeke van Laar, Berna Lohman, Rita Oldenhave, José Stuyt