Voorstelling
Steeds Hoger Malden
2004: 'Bonzen'
Vroeger was het de normaalste zaak van de wereld: de oudste dochter blijft thuis om de zorg voor de ouders tot het einde toe op zich te nemen. Met het grote aantal sociale voorzieningen dat na de tweede wereldoorlog tot stand kwam, werd dit gelukkig steeds minder noodzakelijk. Hoewel, als we zien hoe de laatste jaren steeds vaker weer een beroep op familie, buren of vrienden gedaan wordt als het op de verzorging van onze naasten aankomt, moeten we misschien wel vrezen voor de herleving van oude 'waarden'. Vrezen, ja! Want vaak gaat dit ten koste van de toekomst van degene die dit op zich neemt.
Dit stuk heeft dit onderwerp. In het begin valt de zorg wel mee. De ouders zijn nog goed ter been, kunnen nog alles! Maar dan valt een van beiden weg. Verdriet, eenzaamheid, de gebreken van de oude dag. We blijven nergens van verschoond. De zorg wordt allengs groter. Gelukkig is daar de dochter. Met de plicht om tot de laatste snik voor, in dit geval, de moeder te zorgen. En de rest van de familie dan? Die komen af en toe op 'visite'! Even vragen hoe het gaat, hoelang het nog duurt en polsen of er nog iets te halen valt. En de dochter? Kan zij het wel aan? Zij klaagt toch niet. Nou dan!
Toch heeft zij het niet gemakkelijk. Na zo'n lange tijd van verzorging hoort ze dingen die er eigenlijk niet zijn, ze hoort ze zelfs als die persoon er al lang niet meer is. Om er niet aan onderdoor te gaan, neemt ze haar eigen maatregelen. Welke? Dat laten de spelers u zien en meebeleven in dit spannende en tegelijkertijd ontspannende stuk: Bonzen.
De voorstellingen waren te zien op 15, 16, 17, en 18 april 2004 in Sociaal Cultureel Centrum "Maldensteijn", Kerkplein 8, te Malden.
|
|
|
|