Theater LOLA
2006: 'Liesl, Brigitta en Marta'
'Follow every rainbow, till you find your dream...'
Drie vrouwen leven als in een film. De film is hun verhaal. Ze dwingen elkaar om in deze noodzakelijke realiteit te volharden. Ik ben Liesl von Trapp. Ik ben Brigitta von Trapp.
ik ben Marta von Trapp. 'Kijk, dit ben ik, toen was ik zeven...'
een voorstelling van 30 minuten.
spel: Renate Bodt, Glaydie Scholten en Margot Ufkes
regie: Nelleke Verweij
vormgeving: Femke van Neerven
speeldata: vrijdag 26 mei 20.30 uur, zaterdag 27 mei 20.00 en 21.00 uur, zondag 28 mei 15.30 en 20.00 uur in De Zaal, Nijhofstraat 42 Arnhem. vrijdag 29 september 2006 tijdens seizoensopening Huis van Puck.
toegang: € 5,- (gratis tijdens de seizoensopening op 29 september)
reserveer via: theaterlola@hotmail.com
Gelderlander 27 mei 2006
Theater Lola
Mierzoet bestaan gaat meer en meer knagen
Drie zussen Von Trapp beleven hun leven alsof ze nog altijd in The sound of music zitten. Die mierzoete film is echter al veertig jaar oud. Geen wonder dat het glazuur afbrokkelt Theater Lola laat zien hoe dat gebeurt.
Door MARTIN HERMENS
Ze marcheren dapper het toneel op: Liesl. Brigitta en Marta von Trapp. De discipline is nog net zo groot als in de film The sound of music uit 1965. Daarin hoefde hun vader maar op een fluitje te blazen om de kinderen hun gedrilde kunstjes te laten vertonen. Nu hanteren de meiden zélf het fluitje. Met reden, want ze houden zich krampachtig vast aan het nier- zoete filmavontuur van toen. The sound of music behoort onmiskenbaar tot ons hedendaagse culturele erfgoed. De film vormde de afgelopen jaren regelmatig een inspiratiebron voor theatermakers. Nelleke Verweij (regie) baseert er samen met het Arnhemse Theater Lola de productie Liesl, Brigitta en Marta op. Hun insteek ligt voor de hand, maar is wel een ijzersterke: de jonge meiden van toen zijn verdwaald in de mierzoete wereld van The sound of music. Dwangmatig houden ze zich midden in een olijk prieeltje vast aan hoe het er destijds aan toe ging. Maar er komen scheurtjes in die nepwereld en het glazuur brokkelt beetje bij beetje af. De drie speelsters van Lola maken er een energieke voorstelling van. Ze herbeleven het film- verhaal voor de zoveelste keer. Dat gaat knagen, vooral bij Liesl. In de film had ze een vriendje, maar die sloot zich aan bij de nazi's en dus bleef die puberliefde onvervuld. Arme Liesl, ze heeft er een trauma aan overgehouden. Dat komt naar voren zodra een van de laatste dramatische filmscènes herhaald wordt. Het lijkt veel op een zelf verkozen ondergang, want de uit-knop van de dvd-speler blijft in dat geval onberoerd.
De drie meiden spelen hun rollen overtuigend. Toch mag de voorstelling als geheel nog wat aangescherpt worden. Alle blijheid zou al eerder mogen a1 brokkelen. Dat maakt de slotscène alleen maar sterker. Het onderhuidse geknaag blijft net iets te lang onzichtbaar. Daarnaast kan de muziek veel effectiever ingezet worden. Het eindresultaat kan daar alleen maar sterker van worden. Het gouden idee achter de voorstelling en de kwaliteiten van de speelsters verdienen dat.
Theater Lola: Liesl, Brigitta en Marta. Gezien: gisteravond in De Zaal, Nijhoffstraat 42, Arnhem.
|
